25 شهریور 1387 - محمود معتقدی -

بی ا جا زه و/

تلخ

پا ره روایتی و / آهنگی به سرزمین های عا شقی ا ت

تو درمن

چگونه پیر و/ پیرترمی شو ی !

با زما نده ها ی سکوت خیابان و

ا رد یبهشتی/ شبیه قا ب ها ی تیغه ا ت

2

سهم تو و

حس رویا یی به نا تما م

کا بوس فراموشی و/ پا یا ن تند یسی / که غم شبا نه ها ی تو

بر د وش می کشد

فریا د مشترکی و/

غروب قا یقی سپید

د ریا یی و / حد یثی به خونخواهی ا ت

مثل چه کسی / ا ز را ه تو می رسد !

3

خوا هرا ن پیله ها ی تنید ه

د خترا ن صیغه ها ی با د و/

کود کا نی د ر عصرها ی خا کسترسرخش

د ل آ شوبه تقد یری و

ا زد حا می به برا بر و / " تغییر " ی

آ وا ز روشن تو و / صفی به دغد غه ها ی رنگین کما نی

کو ؟ / پس ا ین همه تا ریخ /

تا ریک و / تا ریک ترم

زند ه به گور توا یم و/

صبوری شب سنگسا ر وطن گیسو یت

4

نگا ه کن

جها ن

بر بیرق " اعترا ض " ا ت / چگونه می نوشد

چها ر اپیزود / ما ند ه به خوا ب ها ی زنی

/ تا ریشه ها ی شهریور و/ پا ییز

شگفتا !/ کسی

ا ز د قیقه ها ی لبا ن تو برنمی گرد د

نا م همه د ریچه ها ی شرقی ا م

روح پرند ه با ش

شهر یور 87